غذاهای محلی استان هرمزگان ماهی برشته | ماهی زغالی ماهی برشته یا ماهی زغالی از غذاهای سنتی قشم است که زنان این خطه از ایران زمین آن را بسیار لذیذ طبخ میکنند. برای برشته کردن ماهیها، ابتدا شکمشان را با ترکیبی از گشنیز، شوید، پیاز و ادویه پر کرده و سپس آنها را روی ورقهای فلزی بسیار داغ میچینند و روی شعله گاز یا زغال قرار میدهند. اگرچه در پخت این غذا از ماهیهای مختلفی چون ساردین، گاریز، سنگسر، سرخو، زرده و هوور استفاده میشود اما شکم ماهیهای کوچکتر مانند ساردین و گاریز را پر نمیکنند. هواری هواری یا ماهی پلو از غذاهای سنتی هرمزگان است که مصرفش در شهر بندرعباس رواج بیشتری دارد. ادویههای متنوع، سبزیهای جنوبی، گشنیز، شوید، شنبلیله، ماهی و برنج از مواد تشکیلدهنده این پلوی مخلوط و مقوی ست. اگرچه در تهیه هواری میتوان از انواع ماهیها و حتی میگو استفاده کرد اما جالب است بدانید ماهی هوور طعم دلانگیزتری به این غذای دلچسب میبخشد. گبولی گوشت یکی از غذاهای پر عطر و بوی هرمزگان گبولی گوشت است که در ترکیبات خود ادویه جات فراوانی دارد. برای تهیه این غذای لذیذ، گوشت را پخته و برنج را به همراه ادویه هایی چون هل، میخک، فلفل سیاه، ادویه پلویی و پودر لیمو عمانی در آب گوشت دم می کنند، در ادامه گوشت پخته شده را به همراه سیب زمینی سرخ شده، پیاز و نخود پخته شده تفت می دهند و به هنگام سرو، این مواد را روی برنج می ریزند. برخی از افراد این غذای خوشمزه را با مرغ می پزند و برخی دیگر نیز در ترکیبات آن از کشمش استفاده می کنند. زیبون برای تهیه این غذای دلچسب، سیبزمینی خلالی، ماهی و پیاز خردشده را به همراه گوجهفرنگی رندهشده، ادویه و زردچوبه، تفت داده و روی نان محلی (توموشی) می ریزند و آن را در کف قابلمه میگذارند. سپس برنج پختهشده را به آن اضافه می کنند تا دم بکشد. این غذای خوشمزه شباهت زیادی به استانبولی پلو دارد. کلمبا کلمبا یکی دیگر از غذاهای محلی جزیره قشم است که چون اغلب غذاهای رایج در این منطقه با ماهی پخته می شود. برای طبخ این غذای سنتی هرمزگان، ماهی بدون استخوان و گندم پرک را در روغن حیوانی (جونون) می پزند و در آخر سبزی های مخصوص و معطر را به این ترکیب خوشمزه اضافه می کنند. عنکاس انکاس (عنکاس) یا ماهی مرکب، به دلیل طعم مطبوع و دلپذیرش در میان اهالی هرمزگان محبوبیت زیادی دارد. برای پخت یک خوراک انکاس خوشمزه و لذیذ، تکههای کوچک ماهی را به همراه آب و خرما میپزند، سپس آن را همراه با پیاز تفت میدهند و در آخر سیبزمینی سرخشده، فلفل سبز، رب، نمک و ادویه را به آن اضافه میکنند. کاتوغ ماهی کاتوغ نوعی خورش در جزیره قشم است که محبوبترین نوع آن کاتوغ ماهی ست. برای تهیه این خورش خوشمزه، پیاز را به همراه سبزی، گوجهفرنگی و ادویههایی خاص تفت میدهند، سپس ماهیهای خردشده را به این ترکیب اضافه میکنند. پس از کمی پختن، این غذای لذیذ آماده میشود. دو پیازه میگو یکی از غذاهای بسیار ساده استان هرمزگان دو پیازه میگو ست که در میان ساکنان جزیره قشم طرفداران بسیاری دارد. این غذا با استفاده از میگو، پیاز، ادویه و رب گوجهفرنگی در مدت زمانی کوتاه آماده میشود که آن را هم با برنج و هم با نان میتوان سرو کرد. مطالب مرتبط: معرفی غذاهای محلی استان گلستان جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید. برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید.
معرفی لذیذترین کباب های ترکیه 1) شیش کباب | شیش کباب Şiş kebab یکی از معروف ترین کباب هایی که در ترکیه می توانید طعم لذیذ آن را بچشید، شیش کباب است که از کلاسیک ترین کباب های ترکی به حساب می آید. برای طبخ این غذا، گوشت گوسفند و یا گاو را که در تکه های کوچک برش داده اند، از یک شب قبل در موادی از قبیل، نمک، آبلیمو سیر، روغن زیتون، زیره، فلفل قرمز می خوابانند. قطعات گوشت را به سیخ می کشند و سپس آنها را روی ذغال می گذراند تا به خوبی کبابی شده و آماده ی خوردن شود. شاید یکی از تفاوت های این کباب با انواع دیگر آن این باشد که معمولا برای مزه دار کردن گوشت آن از سبزیجان استفاده نمی کنند.بدون شک امتحان شیش کباب در ترکیه لذتی است که باید آن را حتما تجربه کنید. 2) آدِنا کباب | Adana Kebabı برای طبخ این کباب معمولا از گوشت گاو استفاده می شود اما گاهی هم مخلوطی از تکه های گوشت گاو و گوسفند را انتخاب می کنند. گوشت چرخ شده را با مخلوطی از پیاز، سیر، ادویه جات و ترشیجات مخصوص ترکی مزه دار می کنند. ترک ها ادویه ای مخصوص به خود را دارند که از ترکیب مواد و ادویه های مختلف زیادی تشکیل می شود؛ این ترکیب شامل سماق، پاپریکا، تخم رازیانه، دانه کنجد، زیره، دارچین، فلفل شیرین، نعناع و پونه کوهی می باشد. 3) یورفا کباب | Urfa Kebabı یورفا کباب نام یکی از غذاهای محبوب ترکیه است؛ کبابی که به گفته ی خود ترک ها از نظر محبوبیت و خوشمزگی بعد از آدِنا کباب قرار دارد و آن را پسر عموی آدِنا می نامند. در رابطه با طرز تهیه و مواد اولیه این کباب باید بدانید که تفاوت چندانی با آدنا کباب ندارد. اصلی ترین تفاوت این دو در تند مزه نبودن یورفا کباب است. در مواد اولیه این کباب از فلفل قرمز شیرین استفاده می شود و طعم ملایم تری نسبت به آدنا دارد. تفاوت دیگر این کباب در این است که در مقایسه با آدنا کمی آبدارتر سرو می شود. 4) چوپ کباب | Çöp Şiş چوپ کباب از کباب های ذغالی و لذیذ ترکیه به شمار می رود. این کباب را معمولا به عنوان پیش غذا سرو می کنند چرا که ترک ها معتقدند که چوپ کباب معده را آماد می کند تا بتوان به راحتی و با اشتهایی باز کباب های خوشمزه و غذاهای دیگر ترکی را نوش جان کرد. برای طبخ این کباب لذیذ، گوشت بره را با مواد مختلف مزه دار می کنند و در قطعات کوچک برش می دهند. شاید یکی از تفاوت های این کباب در این است که در تهیه ی آن از سیخ های کوچک چوبی استفاده می شود. البته ممکن است با کبابی با گوشت گوسفند و یا حتی مرغ هم برخورد کنید که با عنوان چوپ کباب سرو می شود. اصلا تعجب نکنید چرا که بعضی ها چوپ کباب را با این نوع از گوشت تهیه می کنند. 5) دونر کباب یا کباب ترکی | Döner Kebabı دونر کباب درواقع همان کباب ترکی خودمان است و به عنوان یکی از محبوب ترین، معروف ترین و خوشمزه ترین کباب های ترکی در سطح جهان از آن یاد می شود به طوری که شاید لازم نباشد برای چشیدن طعم آن حتما به ترکیه سفر کنید. اما بدون شک اگر دلتان می خواهد یک کباب ترکی اصیل و درجه یک را امتحان کنید باید در ترکیه به جستجوی آن بپردازید. جالب است بدانید این کباب تاریخچه ی جالبی دارد؛ زمانی که اسکندر افندی که در شهر بورسای ترکیه زندگی می کرده است، در سال 1800 میلادی دست به اختراع جالبی می زند. او نوعی از کباب را اختراع می کند که گوشت را سیخ می کرد و دور آتش می چرخاند. حاصل کار او همان کباب ترکی امروزی و یا دونر کباب است. 6 ) اسکندر کباب | Iskender Kebabı اسکندر کباب نام یکی از کباب های معروف و خوش طعم شهر بورسای ترکیه است. پیشنیه ی این کباب هم به اسکندر افندی که در اواخر قرن 19 در ترکیه زندگی می کرده است، می رسد. بدون شک ترکیبی که این کباب دارد می تواند خبر از طعم و مزه ی بی نظیر آن بدهد. این کباب از دو بخش تشکیل شده است؛ گوشت کباب شده و سس مخصوص آن. بری تهیه ی سس آن پوره ی گوجه فرنگی را با روغن زیتون و فلفل در یک ماهی تابه تفت می دهند و بعد از مدت کوتاهی به آن نمک، فلفل تند و سبزی های معطری مثل جعفری تازه و نعنا به عنوان چاشنی اضافه می کنند. این کباب را هم مثل دونر کباب روی کباب گردان های عمودی طبخ می کنند اما اگر بخواهید آن را در منزل درست کنید می توانید تکه های گوشت گوسفند و یا گاو را در مواد بخوابانید و بعد آن ها را کباب کنید. سپس با سس مخصوص اسکندر کباب نوش جان فرمایید. 7) بیتی کباب | Beyti Kebab Beyti نام یک رستوران با پیشنیه ای تاریخی در ترکیه می باشد که امروز شعبه های زیادی را افتتاح کرده است و از رستوران های محبوب ترک ها به شمار می رود. برای طبخ این کباب لذیذ گوشت گاو و یا گوسفند مزه دار شده را در خمیری نازک مثل یوفکا می پیچند. سپس ترکیب به دست آمده را به قطعات کوچک تقسیم می کنند و به سیخ می کشند و کباب می کنند.از ماست و سس گوجه فرنگی و سبزیجات معطر به عنوان چاشنی این کباب استفاده می شود. البته ممکن است بیتی کباب را با برنج هم سرو کنند. 8) پاتیلجان کباب | Patlıcanlı Kebabı پاتیجانلی کباب یا همان بادمجان کباب یکی از غذاهای خوش طعم و کباب های متفاوت ترکیه است. این کباب ترکیبی از گوشت گوساله و یا گوسفند با بادمجان و مخلفاتش را شامل می شود. برای آماده کردن این غذای خوشمزه، بادمجان را به صورت حلقه ای برش می دهند و جداگانه سرخ می کنند. تکه های گوشت هم به صورت جدا سرخ می شود. سپس در یک سیخ به صورت یکی در میان بادمجان و گوشت می گذارند و آن را کباب می کنند. البته اگر نخواهید روی آتش کباب کنید می توانید، همین ترکیب را درون ظرفی بچینید و در فر بگذارید. بعد از پخته شدن در کنار چاشنی های مختلف و با نان و یا برنج این کباب خوشمزه را میل کنید. مطالب مرتبط: آشنایی با شهر ریزه برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
برج گالاتا | Galata Kulesi برج گالاتا که در زبان ترکی استانبولی به آن گالاتا کولسی (( Galata Kulesi )) گفته می شود، یکی از نمادهای شهر استانبول می باشد. این برج تاریخی که در قرن 14 میلادی و در سال 1348 بنا شده است، برجی قرون وسطایی محسوب می شود که توسط جنوایی های ایتالیایی و به سبک معماری رومانسک ساخته شده است. برج گالاتا در منطقه ای به نام بی اوغلو و در محله ای به نام برکتزاده قرار گرفته است و درست در شمال شاخ طلایی استانبول ( قسمتی که بخش اروپایی استانبول به دو قسمت تقسیم می شود ) قرار دارد. این برج استوانه ای سنگی که داری 67 متر ازتفاع و 9 طبقه می باشد، در زمان ساختش یعنی سال 1348 میلادی بلند ترین ساختمان استانبول محسوب می شد. اصلی ترین کاربری این برج در زمان احداث نظارت بر حمل و نقل کشتی ها و شناسایی کشتی های دشمنان بود، اما بعدها از برج گالاتا به عنوان زندان نیز اسفاده شده است. در دوره امپراتوری عثمانی، این برج به برج دیدبانی و آتش نشانی تبدیل شد و به همین دلیل، طبقات بالایی آن بارها و بارها مورد تعمیر و مرمت قرار گرفت. این برج تاکنون حوادث بسیاری را پشت سر گذاشته است که از جمله آنها می توان به دو آتش سوزی که در قرن 18 و 19 اتفاق افتاده است اشاره کرد. در اواخر قرن 19 میلادی نیز، توفان باعث شد سقف و گنبد برج گالاتا از بین برود. برج گالاتا بین سالهای 1965 تا 1967 میلادی مرمت و بازسازی شد تا آماده میزبانی از گردشگران شود. گالاتا در سال 2013 در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. قسمت های مختلف برج گالاتا: 1- قسمت ورودی: در قسمت ورودی برج و قبل از در ورودی تعدادی پله سنگی وجود دارد که لازم است برای ورود به داخل برج از آنها بالا رفت. پس از ورود به داخل و به منظور رفتن به طبقات بالایی برج هم پله های مارپیچ هیجان انگیز وجود دارد و هم این که برای کسانی که توانایی بالا رفتن از پله ها را ندارند آسانسورهایی قرار داده شده است. البته آسانسور برج تا طبقه هفتم بالا می رود و برای رفتن به دو طبقه آخر از پله های مارپیچی می توان استفاده کرد. 2- سکوی تماشای برج گالاتا: سکوی تماشای برج گالاتا جذاب ترین قسمت برج می باشد که در واقع اصلی ترین دلیل جذابیت برج برای گردشگران همین سکو می باشد. با قرار گرفتن بر روی این سکو می توان نمای 360 درجه ای نسبت به شهر زیبای استانبول داشت و سایر جاذبه های این شهر را از این سکو تماشا کرد. بهترین زمان برای بازدید از این برج ساعات انتهایی روز است که خورشید در حال غروب می باشد. 3- رستوران برج گالاتا: رستوران یکی دیگر از قسمتهای برج گالاتا می باشد. این رستوران در زیر سکوی تماشا قرار گرفته است. سبک چیدمان و معماری این رستوران هم تداعی کننده فرهنگ ترکی است. اطلاعات مورد نیاز: معرفی موزه مادام توسو استانبول برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به استانبول با شماره 02162714 در تماس باشید.
همه چیز درباره روستای کندوان روستای صخرهای کندوان، یکی از ده جاذبه برتر استان آذربایجان شرقی است؛ روستایی از توابع شهرستان اسکو با قدمتی بسیار و معماری خاص که هر ساله گردشگران زیادی را برای کشف جذابیتهایش به سوی خود میکشاند. این روستا در دامنه کوه سلطان داغی، از کوههای رشته کوه سهند، جای خوش کرده و روزگار میگذراند؛ روستایی که در گذر زمان و به دلیل گدازهها و مواد مذاب ناشی از فعل و انفعالات آتشفشانی کوههای سهند، باد، باران و برف و صد البته دخالت دست انسان به حالت امروزی خود درآمده است. روستای کندوان در اردیبهشت ۱۳۷۶ در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است. کندوان از معدود روستاهای صخرهای ایران و جهان محسوب میشود و تنها سه روستای دیگر در دنیا به شکل صخرهای هستند؛ منطقه کاپادوکیه در ترکیه، روستایی در ایالت داکوتای آمریکا و روستای صخره ای میمند. هر چند امروزه تنها در دو روستای میمند و کندوان ایران زندگی جریان دارد و دو منطقه دیگر خالی از سکنه هستند. کندوان روستایی با ارتفاع 2200 متری از سطح دریاست که رودخانه کندوان در امتداد آن جریان دارد و جزوی از دهستان سهند به شمار میآید. كندوان از دو كلمه «كند» و «وان» تشكیل شده است كه كند در زبان تركی بهمعنای روستا است؛ وان نیز پسوند اسم مكان است. مردم کندوان در فضاها و خانههایی زندگی میکنند که در اصطلاح محلی به آنها قیه (صخره) یا کران گفته میشود. اصطلاح کران از کلمه کراندن به معنی زخم زدن و بیرون ریختن و کندن هر شیء آمده است البته شاید به معنی بیکران هم باشد. آنها بر اساس نیاز و تا آن جا كه نوع سنگها امكان كندن را میداده است، درون صخرههای مخروطی شكل را میکندند و بهصورت فضاهای زندگی در میآوردند. کرانها بهصورت چندتایی، جفتی، تكی، مخروطی شكل و دوک مانند و از جنس لاهار و ایگنمبریت هستند، بلندی این كرانها به بیش از ۶۰ متر نیز میرسد. گشتوگذار و پیادهروی در کندوان به سبب بافت خاص معماری سنگی و صخرهای روستا، تجربهای فراموشنشدنی است. قدم زدن بر پلههای سنگی و دستکند که سالها و قرنهاست به همان شکل باقی مانده، در کنار آشنایی با شیوه خاص زندگی مردم این روستا در خانه های صخرهای، میتواند خاطره یک روز متفاوت را برایتان به یادگار بگذارد. البته از عکاسی از مناظر مختلف روستای کندوان در این سفر غافل نشوید. عسل کوهستان یکی از مهمترین محصولات کندوان است. لبنیات، آبمعدنی، گردو، گیاهان دارویی، دوشاب یا شیره انگور، عسل و بادام از خوراکیهایی است که میتوانید با خود از این روستا سوغات ببرید. همچنین گلیم، جاجیم و روسریهای کلاقهای نیز از صنایع دستی تولید شده این مردمان است. روستای کندوان در ارتفاع ۲٬۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد و روستایی ییلاقی، کوهستانی و سردسیر با آب و هوایی مطبوع در تابستان است. در فصلهای پاییز و زمستان روستای کندوان آب و هوای سردی دارد؛ بهگونهای که مردمان آن ۱۸۰ روز از سال را در شرایط یخبندان میگذرانند.حرفه اهالی کندوان تحت تأثیر آبوهوا و اقلیم این منطقه است. بهعلت ارتفاع بالا و وجود برف در تمام مدت سال و ذوب تدریجی برفها، مراتع طبیعی در اطراف روستا وجود دارد که همین امر موجب شده تا دامداری جزو فعالیتهای اصلی اهالی به شمار رود. کشاورزی دیمی نیز در دامنهها و زمینهای ناهموار منطقه در مسیر چشمهسارهای پرآب کوهستانی انجام میشود. باغداری نیز از دیگر شغلهای مردمان این روستا است. مطالب مرتبط: معرفی موزه قاجار تبریز برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.
آشنایی با مسجد سلطان احمد بیشک یکی از باشکوهترین و خوشعکسترین بناهای ترکیه و شهر استانبول، مسجد سلطان احمد یا مسجد آبی است که به دستور سلطان احمد اول ساخته شده و به نام همین سلطان شناخته میشود؛ اما به سبب کاشیهای آبی رنگ و جذاب درون ساختمانش، به عنوان مسجد آبی نیز شهرت یافته است. در کنار کاشیهای آبی رنگ، مسجد سلطان احمد یک ویژگی متمایز دیگر هم دارد و آن وجود 6 مناره در مسجد است؛ به طوری که سلطان احمد اولین مسجدی است که با 6 مناره در ترکیه بنا شد.نمای خارجی و فوقالعاده این مسجد شامل ۵ گنبد، با آرایشی آبشارگونه است که هشت گنبد کوچکتر در اطراف آن به چشم میخورد. فضای داخلی مسجد آبی بسیار وسیع است و حیاطی نیز به همین وسعت در خارج از بنا دیده میشود. دورتادور حیاط نیز رواقهای بسیاری به چشم میخورد که به صورت قرینه ساخته شدهاند. اگر در اطراف این مسجد گشتی بزنید مقبره سلطان احمد را در قسمت شمالی ساختمان و درست روبهروی پارکی به همین نام خواهید دید. جالب آن که مسجد آبی هنوز هم کاربری خود را حفظ کرده و علاوه بر گردشگران، روزانه در نوبتهای صبح، ظهر و شب پذیرای نمازگزاران و مسلمانان است. امروزه مسجد آبی نه تنها در کشور ترکیه، که در دنیا یکی از خاصترین مساجد قلمداد میشود و نامش را میتوان در لیست زیباترین مساجد از نگاه نشنال جئوگرافیک یا دیگر سایتهای معتبر دید. گنبدهای آبشاری، تقارن زیبا و طاقهای پی در پی، منارههای آن و کاشیهای آبی درون مسجد، از هر لحاظ خاص و منحصر به فرد هستند. البته طراحی و معماری این سازه مذهبی به صورت ترکیبی است و با یک بررسی مختصر متوجه خواهید شد که عناصر معماری اسلامی نیز در آن وجود دارد و همچنین از طراحی سازهای بیزانسی مانند ایاصوفیه الهام گرفته شده است. حیاط مسجد پیش از همه و درست در میانه حیاط، یک آبخوری شش ضلعی و مسقف به چشم میخورد که از شش ستون مرمرین ساخته شده است. شاید بد نباشد بدانید که این آبخوری قبلا به یک سقف گنبدی با طاقی حکاکی شده مزین بود که البته اخیرا آن را با گنبدی ساده و کوچکتر تعویض کردهاند و امروزه دیگر آبی ندارد. بایستید و به خود فرصتی دهید تا نگاهی به دور تا دور آن بیندازید. خواهید دید که سراسر حیاط مسجد آبی با رواقهایی هم شکل و 26 ستون احاطه شده که بر بالای هر کدام نیز گنبدی قرار دارد. اگر دقت زیادی داشته باشید، متوجه میشوید که رواقها و گنبدهای بخش متصل به مسجد و ضلع چهارم، قدری مرتفعتر و عریضتر هستند. در دو طرف حیاط مسجد نیز شیرهای آب و وضوخانهها دیده میشود. مناره های مسجد آبی نخستین باری که مسجدی با 6 مناره در ترکیه ساخته شد، مسجد سلطان احمد بود. البته این اقدام گریبان سلطان احمد اول را گرفت و باعث شد تا بسیاری او را مورد انتقاد و هجمه خود قرار دهند؛ چرا که تا آن زمان تنها مسجدی که 6 مناره داشت، مسجد الحرام در مکه بود. البته طولی نکشید که سلطان احمد این مشکل را به سادگی حل کرد و فرمان داد تا برای مسجد الحرام یک مناره جدید بسازند!وقتی نگاهی به طرح مستطیلی مسجد سلطان احمد بیاندازیم چهار مناره در چهار گوشه بنا دیده میشود و دو مناره دیگر در میان آنها قرار گرفتهاند. هر یک از منارههای اطراف گنبد را که برانداز کنید، سازهای ستونی و مدادی خواهید دید که سه بالکن دارند؛ اما این موضوع درباره منارههای انتهای حیاط صدق نمیکند و بر روی این دو مناره تنها دو بالکن به چشم میخورد. دلیل این موضوع ساده است چرا که موذن مسجد مجبور بود روزی 5 بار از این منارهها بالا و پایین برود و به این ترتیب، کاهش تعداد بالکنها، کار او را آسانتر میکرد. البته باید بدانید امروزه دیگر برای اذان گفتن، فردی از این پلهها استفاده نمیکند و در مقابل از یک سیستم صوتی عمومی و باکیفیت استفاده میشود که نوای آن را در بخشهای قدیمی و تاریخی شهر میتوان شنید. غرفه پادشاهی اگر به گوشه جنوب شرقی مسجد بروید، می توانید غرفه پادشاهی و مخصوص سلطان احمد را پیدا کنید. از بیرون نیز یک در ورودی برای این بخش تعبیه شده است که با یک سطح شیبدار، ورود سلطان به همراه اسبش را ممکن می کرد. این سطح شیبدار به ایوانی متصل می شود که به تنگه بسفر اشراف دارد و در هر طرف آن یک اتاق قرار دارد.خوب است بدانید که ساخت چنین غرفه ای در معماری عثمانی سابقه نداشته است و این بخش یکی از دیگر بخش های متمایز مسجد آبی است. در این غرفه یک طاق سرپوشیده و دو اتاق استراحت کوچک به چشم می خورد و در طبقه بالای آن، لژ سلطان قرار گرفته که راه دسترسی اش نیز از همین بخش صورت می گیرد. از آن جا که این غرفه را برای امپراتور عثمانی ساخته بودند، طبیعی است که بخشی از نفیس ترین کاشی های مسجد را در همین قست ببینید. قوانین بازدید از مسجد سلطان احمد مسجدسلطان احمد نیز همانند تمام اماکن مقدس دنیا قوانین و مقررات خاص خودش را دارد و نیاز است پیش از ورود به این مسجد از پوشش مناسب استفاده کنید. پوشش مناسب خانم ها: بازدید از مسجد سلطان احمد مانند مسجدهای ایران نیست که الزامی برای پوشیدن چادر وجود داشته باشد؛ اما نیاز است که حتما موهای خود را بپوشانید و به هنگام ورود به مسجد آبی از روسری و شال استفاده کنید. اگر بلوز و تی شرت شما آستین کوتاه است، لازم است شال خود را به گونه تنظیم کنید که بازوان و دستان شما را هم بپوشاند. در صورتی که همراه خود روسری و شال ندارید، نگران نباشید چرا که در ابتدای ورود به مسجد سلطان احمد، شال به صورت رایگان در اختیار شما گذاشته می شود. همچنین توجه داشته باشید که با وجود شلوارک و دامن کوتاه هم نمی توانید وارد این مسجد شوید و باید دامن و شلوار شما بلند باشد. پوشش مناسب آقایان: آقایان نیز لازم است از پوشیدن شلوارک در این مکان مقدس خودداری کنند. مطالب مرتبط: استانبول کارت چیست؟ برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر به استانبول با شماره 02162714 در تماس باشید.
صنایع دستی سمنان لاک تراشی لاکتراشی یا هنر چوبتراشی مهارتی ست که استادکاران سمنان از طریق ابزارهای مختلف، چوبها را به اشکال مختلف کابردی مانند قاشق، چنگال، پارچ و ... در میآوردند و روی آنها را با ابزارهای مختلف تزیین میکنند. جالب که بدانید در مازندران به این هنر چوتراشی میگویند. چلنگری چلنگری در واقع همان آهنگری در مقیاس سبک و محلی ست که به وسیله آن اشیای سبکوزنی همچون میخطویله، میخ سرکج، نیمذرع بزازی، انبر و سیخ و سهپایهی آهنی، زنجیر و سیخانک، قلم، سنبه، منقل آهنی، چفتوریزه، تملیک، اسکنه، مقار، درفش، جوالدوز و امثال اینها ساخته و تولید میشود. این حرفه از دیرباز در سمنان رواج داشته و امروزه در حال منسوخ شدن است. گلیج بافی گلیج یکی از دستبافتههای سنتی و کمتر شناخته شده ایران است که شباهت زیادی به گلیم دارد و با دستگاهی شبیه به دستگاه پارچهبافی، تولید میشود. این دستبافته که جنس تار آن از پنبه و پود آن از پشم است برای تولید پوشاک مردانه و زیرانداز به کار میرود. بافت گلیج بیشتر در قسمت شمالی استان سمنان به ویژه در روستاهای اروست، فولادمحله، رضاآباد و چاشم و در میان زنان رواج دارد. نمدمالی تولید نمد یکی از کارهای قدیمی است که هنرمندان زیادی در سراسر کشور به آن مشغول هستند. در این میان استان سمنان نیز یکی از پیشکسوتان این حرفه به شمار میرود و از نظر کیفیت و میزان تولید جایگاه قابل قبولی دارد. برای تهیه نمد نیازی به بافتن نیست بلکه ایجاد فشار و رطوبت و حرارت، موجب درهمرفتن الیاف پشمی و در نهایت تولید نمد میشوند. نمد به صورت کلاه، زیراندازه و … در شهرهای سمنان، شاهرود و دامغان به وفور دیده میشود. چهل تکه دوزی هنر چهل تکهدوزی در بسیاری از نقاط ایران رواج دارد و نام آن از شهری به شهر دیگر متفاوت است. خاتمیدوزی، لندرهدوزی و تکهدوزی نامهای دیگر این هنر هستند. این نوع دوخت قدمت بسیاری دارد و آنگونه که از اسناد و مدارک برمیآید، میتوان دوران سلجوقی را سرآغازی برای این هنر دانست. هنرمند با استفاده از سوزن و نخ، تکههای کوچک پارچه را به یکدیگر متصل میکند تا اثر هنرمندانهای به دست آید. خرمهره خرمهره یا به زبان سمنانی (کَئوکه) همان مهرههای رنگارنگ کوچک و بزرگی است که معمولا برای دفع بلا به دام و یا کودکان آویزان میکنند که البته در گذشته بسیار رواج داشته است. مهرهها معمولا از جنس سنگهای رودخانهای هستند که با ترکیب موادی مثل کوارتز و کلرید ساخته میشوند و معمولترین نوع آن آبی رنگ است. قالیبافی قالیبافی یکی از مهمترین هنرهای دستی استان سمنان است و قالیهای تولید شده توسط این استان غالبا دارای طرحهای خشتی، شکارگاه، لچک ترنج، گلدانی و گل و مرغ هستند. زمینه قالیهای سمنان نیز اغلب به رنگ لاکی و سرمهای بافته میشود و شهرستانهای میامی، مهدیشهر، سرخه و شاهرود به عنوان مراکز مهم تولید قالی و قالیچه در استان سمنان شناخته میشوند. مطالب مرتبط: جنگل ابر شاهرود برای خواندن سایر مطالب وارد مجله گردشگری منشور صلح پارسیان شوید. جهت رزرو تور و سفر با شماره 02162714 در تماس باشید.